ALTINI ÇİZİYORUM

altını üstünü geziyorum

2011-08-28T20:40:00.005+03:00

altiniustunugeziyorum.blogspot.com benim diğer blogum. orda daha çok bana ait kelimelerden derlenmiş içten yazılarımı bulabilirsiniz. altiniustunugeziyorum.blogspot.com genel olarak gezi konseptli bir blog olsa da fotoğraflar ve eklediğim müzik videolarıyla türdeşlerinden biraz daha geniş bir konseptte.

herkese mutlu pazarlar !

puslu kıtalar atlası

2011-07-17T16:13:00.002+03:00

"...düşünüyorum öyleyse varım. oldukça makul. fakat bundan tam tersi bir sonuç, varolmadığım, bir düş olduğum sonucu da çıkar: düşünen bir adamı düşünüyorum. düşündüğümü bildiğim için, ben varım. düşündüğünü bildiğim için, düşlediğim bu adamın da varolduğunu biliyorum. böylece o da benim kadar gerçek oluyor. bundan sonrası çok daha hüzünlü bir sonuca varıyor. düşündüğünü düşündüğüm bu adamın beni düşlediğini düşlüyorum. öyleyse gerçek olan biri beni düşlüyor. o gerçek ben ise bir düş oluyorum..."

(arka kapaktan)

bit palas

2011-07-17T16:04:00.002+03:00

"gidemeyenlerden olmanın en kötü yanı gidememek değil kalamamaktır aslında; seni kışkışlayan topraklarda penah aramaktır hala..."

...

korkma ben varım

2011-04-15T14:10:00.004+03:00

"Aşık olunca hayatın mantığına yaklaştığımızı zannederek mantığın sınırlarının dışına çıkarız. Mantıksız kafa, mesnetsiz umutlarla dolup taşar. En büyük sevinçler, 24 ayar alınganlıklardan doğar."

"Sana rastlayıncaya kadar, deli gömleğimin üstüne hep en iyi marka kazakla, ceketler giydim."

"Bütün şarkılarda senden bahsediliyormuş, onu farkettim.

Ezelden beri o nazlanan senmişsin.

Saray çatılarında senin için düello yapılmış...

Hani insan bazen gökte yabancı bir cisim görür de gözlerine inanamaz ya, yanındakine 'Benim gördüğümü sen de görüyor musun?' diye sorar.

Ben de seninleyken gözlerime inanamıyordum. Kulaklarıma inanamıyordum. Vücudumdaki hiçbir hücreye inanamıyordum."

"Artık, su olsam sana doğru akarım, uçak olsam sana doğru uçarım, erik olsam sana doğru yuvarlanırım."

"Abidin Dandini'ye 'Aşkın gerçekte ne olduğunu kimse bilmiyor, değil mi?' diye soruverdim. Elini omzuma koydu. Derdimi anlıyormuşçasına başını sallayarak iç çekti: 'eminim bir gün sen de hayatının kadınına rastlayacaksın evlat... Ve ona şöyle diyeceksin "Ben evli bir adamım" "

"... yine de Şebnemle birlikteyken Ümit Usta'nın programına çıkmış kızarmış tavuk kadar mutluydum.

Sık sık buluşuyorduk. Zambaklar tarafından büyütülmüştü sanki. Tırnaklarının kenarlarını yemesini gayet iyi anlıyorum. Onun kadar güzel kim olsa, tırnak, saç, dudak yerdi. Parmaklarındaki tadı hiç bir meyvede bulamıyor olmalı. İradeyi kilit altına alan bir cazibesi vardı; yasalardaki boşluktan faydalanıyordu sanki. Hukukun üstünlüğünü aşan güzelliği sayesinde asla hapse girmeyeği, cinayetten bile yırtacağı kesindi."

uyuyan adam

2010-09-23T14:03:00.006+03:00

...

"yalnızsın, ve yalnız olduğun için de saate hiç bakmaman dakikaları hiç saymaman gerek. postadan çıkan evrakı ellerin heycandan titreyerek açmamalısın artık, içinden, seni topu topu yetmiş frankçığa, hem de üzerine markan kazınmış bir pasta takımına ya da batı sanatının en değerli eserlerine sahip olmaya çağıran bir el ilanı çıktığında düş kırıklığına uğramamalısın artık.

umut etmeyi, girişimde bulunmayı, başarmayı, diretmeyi, unutmalısın."

"yalnızsın. yalnız bir adam gibi yürümeyi, aylak aylak dolaşmayı. sürtmeyi, bakmadan görmeyi, görmeden bakmayı öğreniyorsun. saydamlığı, hareketsizliği, varolmayışı öğreniyorsun. bir gölge olmayı ve insanlara sanki hepsi birer taşmış gibi bakmayı öğreniyorsun."

...

tol

2010-09-20T13:35:00.007+03:00

...

"devrim, vaktiyle bir ihtimaldi ve çok güzeldi."

"ülke güvercine kesmişti.

şair'e göz kırptım, o gülerek dilini çıkardı.

pencereden dışarı baktım tren uçsuz bucaksız bir bozkırda ilerliyordu.

bir fermuarı çeker gibi..."

"kargaşada bir düzen var."

"küçük bir açıklık kalmıştı fotoğrafların arasında, her defasında sol gözüm o açıklığa rast geliyordu ve ben sadece sol gözümle ağlıyordum. o açıklığı kapatıp aynayı tamamlamaya cesaret edemiyordum. sol gözüm yaşayan, hatırlayan yanımdı benim. bu yanım hatırlamalarla, minvali hiç değişmeyen bir ömrü tamamına erdireceğimi sanıyordum. sol gözüm son kez aynayadaki açıklıkta kendisine bakarken, ben yine aynı ofisten aynı meyhaneden aynı eve yürüyecek, aynı o'na yakaracak ve neden sonra elimde bir tabancayla, kalan yirmidört kutucuğu da karalayıp gölgelere çekilecektim.

yanılmışım.

hayatım, artık varlığından bile emin olmadığım bir şehre akacaktı aniden. nihayet ruhumun fermuarını çekebilecektim.

ve haysiyet denklemime bir çekidüzen verebilecektim..."

...

niteliksiz adam

2010-07-25T23:00:00.008+03:00

...

"insanın nerede bulunduğu sorusunun aşırı önemsenmesi, insanların henüz sürüler halinde yaşadıkları ve yiyecek bulunabilecek yerleri ezberlemek zorunda oldukları zamanlardan kalmadır."

"elbet insanların bir gökdelenin bir atlıdan daha büyük olduğunu hemen anladıklarına da hemen inanmak gerekir; tersine bugün bile insanlar kendilerini önemliymiş gibi göstermek istediklerinde bie gökdelenin tepesine değil, fakat büyük bir beygirin sırtına otururlar, dev bir yansıtıcı gibi değil, ama kartal gibi hızlı ve kesin bakışlıdırlar. duyguları, akıllarını kullanmayı henüz öğrenmemiştir, ve bu ikisi arasında neredeyse kör bağırsak ile büyük beyin zarı arasındaki kadar büyük bir gelişmişlik farkı vardır."

...

mahrem

2010-04-19T13:10:00.012+03:00

...

"gözbebeği; insanlarda yuvarlak, hayvanların çoğunda ise elips biçiminde olan gözbebeğinin çapı, irise gelen ışığın miktarına göre değişir. karanlık ve uzaklık büyütür gözbebeğini, aydınlık ve yakınlık küçültür. yani bu kararsız çember ışık varsa küçülür, ışık yoksa büyür. yakına bakarken de küçüldüğüne göre yakın olan aydınlıktır, aydınlıktadır. uzağın payına karanlık düşer. zaten karanlığı kimse yakınında görmek istemez. aşık olunca da büyür gözbebeği; demek ki aşık olunan hep uzaktadır. aradaki mesafenin verdiği acıyı azaltmak için maşuka gözbebeğim diye hitap edilir."

"...çünkü eğer gözbebeklerin yaralanırsa, bir daha asla aynı gözle bakamazsın dünyaya. baktığın her şeyin kötü yanını görmeye başlarsın. saklı kalmış pislikler bile kaçmaz gözlerinden. öteki insanlar da hissederler artık aynı şeyleri görmediğini ve artık onları sevmediğini. rahatsız olurlar. onlar da bir daha aynı gözlerle bakamaz sana. bu yüzden kimse seni yakınında görmek istemez. resim aynı resimdir aslında, değişen senin gözlerindir. eğer sen çıkarsan resimden, her şey eskisi gibi kalır, herkes rahat eder. şahsen bence en iyisi, gitmektir böyle durumlarda. üstüne üstüne gitmek, inadına..."

"var oldukları halde var olmayan, seyirlik oldukları halde ortalıkta görünmeyen insanlar vardı bu şehirde; cüceler, sakatlar, şişkolar... göze tuhaf görünen bütün insanlar. dışarının gözlerinden sakınan, evlerin mahremiyetine sığınan, varlıkları mahrem olan insanlar."

"bir uçan balonum ben. sönüyorum şimdi. havalandıkça hava kaçırıyorum. içime aldığım havayı, içine karıştığım hayata veriyorum. gövdem, üzerine inen sineklikten kıl payı kurtulup sersemlemiş bir sinek gibi vızırdaya vızırdaya, bir oraya bir buraya savruluyor havada. eğer aşağıda bana bakan bir yalnız çocuk varsa şu anda, gözden kaybolmak üzere olduğumun farkındadır herhalde ama zaten bu kadar seyretmek yeter. zaten daha fazla görülmek istemem. çünkü mahremdir hayat ve mahrem olan her şey gibi, bazı bazı ırak kalabilmelidir gözden, gözlerden.”

...

minima moralia

2010-03-05T17:48:00.012+02:00

...

"Hızla giden arabanın içinden gördüğü şeyi kaydetmez göz çünkü; silinen manzara da kendi taşıdığından fazla iz bırakmaz."

"vermenin yozlaşması, o iç karartıcı icattan, 'hediyelik eşya' diye üretilen şeylerden de anlaşılabiliyor; kişinin ne vereceğini bilmediği çünkü aslında vermek istemediği varsayımına dayanıyor bu yeni icat. bu ürünler de alıcıları kadar bağlantısız. başından beri birer uyuşturucuydular pazarda."

"para düşüncesi ve peşinden getirdiği bütün çatışmalar, kaçınılmaz biçimde, en şefkatli, en erotik, en yüceltilmiş ilişkilere bile sızar. bu yüzden, kültürel eleştiri de, tutarlılık mantığına ve doğruluk ruhuna bağlı kalmak adına, bütün ilişkilerin açıkça ve amansızca kendi maddi kökenlerine indirgenmesini, tarafların çıkarlarına göre oluşmuş bir maddi bağlantıya eşitlenmesini talep edebilir"

"proust nazikti: kendini yazardan daha zeki olma mahcubiyetinden kurtarıyordu okuru."

"on dokuzuncu yüzyılda almanlar düşlerinin resmini yaptılar. sonuç bir sebzeydi. fransızlarınsa bir sebze resmi yapmaları bile yetiyordu, ortaya çıkanın bir düş olması için"

"mutlu olup olmadığımızı rüzgarın sesinden anlayabilirz. mutsuz insana evinin korunaksızlığını anımsatır bu ses, onu kuş uykularından, huzursuz düşlerinden uyandırarak. mutlu adam içinse korunmuşluğun şarkısıdır; öfkeli uğultusunda, artık ona karşı etkisiz olduğunu itiraf eden fısıltıyı da işitir."

...

karamazov kardeşler

2010-01-03T13:06:00.003+02:00

...

"dilenciler dışarıda hiç görünmemeli, gazete aracılığıyla dilenmelidir. yakınlarımızı kurumsal olrak hatta bazen uzaktan sevebiliriz, ama yakından hemen hemen hiç bir zaman sevemeyiz. her şey sahnedeki gibi olsa, dilenciler balelerdeki gibi ipek paçavralarıyla, yırtık danteller içinde dans ederek dilenseler, eh, o zaman zevkle seyredilebilirdi. seyredebilirdi, ama sevilemezdi."

"şiirler saçmadır, saçma... düşünün bir kere, dünyada kafiyeyle konuşan var mı? büyüklerimizin emriyle kafiyeyle konuşmaya başlasak bile kime ne söyleyebilirdik! şiir ciddii iş değildir marya kondratyevna."

"bizim çocuklar, sizinkiler değil, bizim, hor görülen, ama gene de soylu dilencilerin evlatları henüz dokuz yaşlarına bastıkları zaman bu dünyanın gerçeğine ererler. zenginler bunu mezara kadar başaramaz."

"bütün sınıfa tek başına karşı koymaya kalkışıyor, çocuklara sataşıyor; kalbi hırs, isyan dolu. korktum onun hesabına... bir gezintide, 'baba dünyanın en güçlü insanları zenginlerdir, değil mi' diye sordu. 'evet ilyuşa', dedim, 'onlardan güçlüsü yok.' 'baba, ben hem zengin, hem subay olacağım; hepsini kasıp kavuracağım. çar da bana ödüller verecek,' dedi 'o zaman kimse bir şey yapamaz bize...' biraz sustuktan sonra, gene dudakları titreyerek, 'ne kötü bir şehir bu baba!' diye ekledi"

"...ama çocukların ne ilgisi var bununla, lütfen söyler misiniz bunu bana? onların hayatta acı tatmak, ıstırap çekmek pahasına ahenk satın almalarına ne gerek var? neden onlar da malzemeye girip, kimbilir kimin uğruna yarınki ahengin zeminini gübreleyebiliyorlar? insanlar arasındaki günah ve ceza konusundaki dayanışmayı anlıyorum, ama çocuklara uygulanamaz bu."

"sorarım size, yüksek düşünceler kimde doğar? bir köşeye çekilmiş bir zenginde mi, yoksa kendini her türlü maddiyattan, alışkanlık zincirinden kurtarmış bir insanda mı?"

...

dublörün dilemması

2009-12-22T11:17:00.009+02:00

...

"hayatının geri kalanını birisiyle geçirmek istediğini anladığın zaman, hayatının geri kalanının bir an önce başlamasını dilersin."

"- bir gözlük almalısın geronimo.

- neden?

- her defasında dudaklarımı ıskalıyorsun."

"(...) bonkörce iletişimsel avanslar veren bir tevazu amelesi; karizmasını istikrarlı bir diğerkamlıkla örtbas ederek yatin edici pasifliğe varan bir mistiğim."

...

binbir gece masalları

2009-12-20T23:18:00.004+02:00

dünyanın en güzel hediyesine dair;

benim için dünyanın en güzel insanın hediye ettiği, en anlamlı hediyedir dünyanın daha doğrusu benim dünyamın en güzel hediyesi.

ömrümüze yüklediğim anlamlarla ve her anlamı ömrümüze yüklemeye çalışmamla, masal gibi geçecek zamanlarımıza, her gece ona masal anlatacak olmama; mesafeleri aklımdan ve dahî kalbimden silerek böyle şeylerle avutuyorum kendimi. yârdan gelen herşeye açıyorum avuçlarımı, yüzüm ki hep ona dönük zaten.

aslında alıntılarım dışında kendi dilimden, ellerimden dökülen hiçbir şeye yer vermek istemiyordum altiniciziyorum.blogspot.com'da fakat bu istisnai bir durum. alıntılarıma kaldığım yerden devam edeceğim. doğumgünüm vesilesi ile aldığım bir hediyeden dem vurmak istedim bugün ve bu hediyenin beni ne denli mutlu ettiğinden. hediyeyi verene nasıl teşekkür edeceğimi bilemememden ayrıca.

şöyle ki yaklaşık bir yıldır okumaya niyetlendiğim, dilimden, düşürmediğim, ancak bir türlü almak için fırsat bulamadığım ve öğrenci bünyemce kaynak yetersizliği neticesinden dolayı sürekli ertelediğim bir kitap serisi var ki bizde "binbir gece masallar", arapçada "alf layla wa-layla", farsöada "hazâr-o yak Sab" ingilizcede "one thousand and one night" diye geçer literatürde. doğu edebiyatının en seçkin edebi ürünlerinden biri olmakla birlikte tüm dünyayı etkisi altına almış, hem sanatsal hem de edebi açıdan ilham kaynağı olmuştur. zira edgar ellan poe bu etkileşimin en iyi örneklerinden biridir.

ben de binbir gece masallarının methini bu kadar duyduktan sonra okunacak kitaplar listeme eklemiştim. okumak için uygun zaman kolluyordum. ancak alıp okumaya öncelik tanıdığım kitaplar oldu. ayrıca bu devirde kitap okumanın pahalı bir zevk olduğunu belirtmeden geçemeyeceğim. neyse ki idefix olsun, kitap fuarları olsun kitaplıklarımıza biraz can getiriyor.

konumuza dönecek olursak kitap okumayı seven birini nasıl sevindirmez ki hediyenin böylesi. elime kitabımı alıp oblomov misali tembel tembel okumak en sevdiğim şeyler listesinde rahat ilk sıralarda yer alır. hele ki bir de masalsa söz konusu okunacak... varın siz düşünün.

hediyenin bende yaratığı coşkuya ise tarif edilemez; doğumgünümden bir gün önce elime aldığım, paketini heyecanla açtığım notunu içim kıpır kıpır okuduğum bu hediyeyi görmekle bir yandan hediyenin maddi boyutunun burukluğunu yaşayıp aynı zamanda da çok sevindiğim birşeydi bu. nasıl da bilmişti canımın içi beni nasıl çok sevindireceğini, varlığı zaten hediyelerin en güzeli. varlığı hediyelerin en güzeli olan birinin hediyeleri de dünyanın en güzeli, tıpkı kendisi gibi.

araf

2009-12-18T18:41:00.002+02:00

...

"burada çatılar çığlık atsa da konuşan sokaklardır.öfkesi bilenmiş, hüsrana bulanmış, tortu tortu keder ve katman neşeli seslerin karışımıyla sokaklara zonklar hayat; şehrin üzerinde asılı duran uğultuya eşlik eder denizin daimi hışırtısı, bu cehennemi tarrakayı önüne katıp götürmek istermiş gibi. bitimsiz dalaşların şehridir istanbul – erkeklerle erkekler, kadınlarla erkekler, hayatla ölüm arasında. velvele öyle kesiftir ki en hafif bir çıtırtı bile uzaklardaki bir çığlıkla bütünleşerek ana ezginin dokusunu emiverir.dikkatle kulak kabartırsanız alttan alta ritim fark edersiniz.istanbul’da sokakların nabzı, üzerlerinden akıp giden hayatınkinden daha ahenkli atar."

" grift sokakların şehridir bu şehir. sanki bütün bu abideler, asırlık malikâneler, genişleyen banliyöler hatta denizin kendisi dahi bulundukları yere sırf sokaklar onlara açılsın diye konmuşlardır. buna mükabil her sokak bir öte diyara uzanan geçitten ziyade şimdi tümüyle, dönüşsüzce kaybolmuş bir yoldan doğan sapaktır. istanbul'da önemli olan sokakların sizi götürdüğü yer değil kendileridir. belki de bu yüzden bütün şehir orta yerde kesiliveren çıkmaz sokaklarla doludur."

...

yalnızlıklar

2009-11-23T11:17:00.004+02:00

...

"ben ninemi yalnızlık sanmıştım bir keresinde.

o yıllarda söylenceler eşkıya türküleriyle başlardı
ninemim sesinden keklik ötüşmeleriyle çınlayan
keklik kokulu ormanlar geçmezdi hiç;
dağlar geçerdi
geçerse;
kanlı,
fermanlı
ve dumanlı dağlar geçerdi.
..

ben yalnızlığı sensizlik sanmıştım her keresinde.

o yıllar henüz elektrik gelmemişti baklan'a
geceler şeytan kandilleri ve çıralarla aydınlatılan
birer yalnızlıktı.
güneş görme yetimizin sınırında batınca,
dağlar el ele verirdi hemen;
cinler çoğalırdı yavaş yavaş
ve cinler nedense
hep ninemin tanıklığında evlenirlerdi.
..

ben sensizliği yalnızlık sanmıştım her keresinde.

yüzün gelirdi bir yerlerden bir ülke,
kokun gelirdi bir bahar
ve gülüşün gelirdi ve bir düş gibi,
ille de kendini kendine vurmuşluğun gelirdi de;
ben hep şarkı sanırdım gökyüzünü
kim bilir kimin söylediği.
..

ben sensizliği yalnızlık sanmıştım her keresinde.
(yalnızlık bende bensizlikti oysa;
ya da bende birçok ben.)
..

ben sensizliği yalnızlık sanmıştım her keresinde.

sensiz kalmamak için sendim o vakitler
seni uyuyordum sürekli,
seni içiyordum çay diye,
cennet diye seni düşlüyordum
..

ben yalnızlığı sensizlik sanmıştım her keresinde.

tenler coğrafyası alışkanlıkla geçiliyordu o vakitler.
sevişmeler tek başına değildi henüz;
her dudakta bir toplum nefes alıyordu,
her bakış pencereler kadardı
ve her dokunuş dokunuşlardan kopmuş
küçük bir bağıştı;
adı vardı sevişmenin,
mühürlenmiş rengi sonra,
tanrısı,
hep vardı.
..

ben sizsizliği yalnızlık sanmıştım her keresinde.

laleleştirilmiş bir lale açmıştı o gün yastığımızda,
gözleri çırılçıplak bir arzu'ydu güler'ken;
ve biz bedeni küçülmesin diye
adını almıyorduk ağzımıza.
öpe öpe büyütmüştük çünkü onu;
öpe öpe geçmiş
ve gelecekten.
çünkü her zamanki gibi,
şimdi,
şimdide değildi.
..

ben sensizliği yalnızlık sanmıştım her keresinde,

alevin cürmüydü kum düşü;
bir elma hangi nakışa yakışırsa
ordaydı yaprağın ölümü
ve her pusula kendini gösteriyordu önce,
her bıçak kendine batıyordu
ve gerçekler öyle yalandı ki o yıllarda,
böcekler bile herşeye inanıyordu;
otlar ve taşlar bile,
her şeye.
..

ben neyi yalnızlık sanmıştım bir keresinde?

sulardan bana akanı bilmiyordum o vakitler,
elmalardan, vitrinlerden, bebeklerden
bana akanı bilmiyordum.
pencere camı çatlasa
içimde bir cam fabrikası yıkılırmış bilmiyordum.
güzelliklerim güzelliklerinizdendi
güzelliklerimi bilmiyordum.
çirkinlikler varmış insanı büyüleyen,
bilmiyordum.
..

ben yalnızlığı ne sanmıştım bu keresinde? "

...

kayıp aranıyor

2009-11-13T13:03:00.003+02:00

...

"kimine dar, kimine bolsun; pazartesi! pazartesi! sanki pazar birşeymiş de onun bir de yarını var, ertesi günü var. ertesi günü yapacak işlerin içinde hep aynı olanı bir yana bırakırsak bize saat olarak ne kalır?

geç git pazartesi sen de!.. sende de iş yok. sen de salıya doğru kalem tutarak, apteshaneye giderek, daktilo yazarak, otobüse binerek, sümkürerek, vapura atlayarak, merhaba diyerek, bilet alarak, pazarlık ederek ki bir şarkı bile mırıldanmadan, ıslık çalmayı bile hatırlamadan, aşktan göz açamadan, bir güzel yüz bile göremeden; yalan söyleyerek, insanoğlundan insanoğluna kötü haberler ileterek, çarşambaya doğru yürüyen budala bir salı ile kol kola geçip gideceksin. yine çarşamba, yine perşembe, işte cuma! cumartesi... hele bu ertesiler yok mu ertesiler? bu ertesiler o kendilerini bir şey sanan insanlara benzerler. sanki devam ediyorlar. sanki bir bayramı, bir oh deyişi, bir sevişmeyi, bir sulhu, bir özgürlüğü,bir oyunu, bir aşkı devam ettiriyorlar; yalancılar!

pazartesi!
yürü geç git!
lalettayin bir mart gününün lalettayin bir pazartesisi! gideceksen git! pencereye üç beş damla insanın içini ürperten buz gibi bir su, mangallı odanın bir isim yazdığım, bir şekil çizdiğim camlara buğudan başka güzel ne getirdin?ta uzaklarda, kel tepelerin üzerine abanmış yağmur bulutlarınla, kar toplayarak gökyüzünde dur da bir lahzada konuşalım. niçin geldiğini bir anlayalım senin. bana insanlardan, dünyadan yeni bir şey mi getirdin?? şu sıcak atkılarına sığınarak, ceketlerinin yakasını kaldıranlara bir serüven mi hazırlıyorsun?

kim bilir, belki de bu saatte beyoğlu'nda bir evde bir kadın bir erkekle kavga ediyordur.onun da ismi nevin'dir!

az sonra, pazartesi isimli saatlerin on dakikası geçinceye kadar bir zaman içinde kanlı canlı, ondüleli, rujlu nevin onaltı yerinden bıçaklanıverecek... fransa'da kabine düşecek..ingiltere'de bir lord evlenecek, bir uçak düşecek, bir diğeri roma hava meydanından paris'e kalkacak.

dağların içinde bir tren gidiyor bak! tam tünele girmek üzere. bakın, şu dolmuşta bir şeyler oldu,bir adam ezilmiş mi, bayılmış mı ? nedir ? eczaneye götürüyorlar. hastanenin birinde bir adamın kalbine ameliyat yapıyorlar; bir başkasının karnından su alıyorlar; birine narkoz veriyorlar; birinin ayağını kesiyorlar...

düşünürüm, düşünürüm bunu da: iki kişiyi, tenha bir sinemada, yan yana, içleri hazdan ışıklar içinde, yürekleri dudaklarında, şehvet ıslık gibi, yılan gibi, temmuz geceleri gibi yıldızlı, sıcak ağır kokulu; dudak dudağa, eller ellerde, bir kadınla kaybolmuş bir erkek...

çocuklar doğuyor. tibet'te çocuklar doğuyor. amerika'da çocuklar doğuyor. asya'da çocuklar doğuyor. afrika ormanlarında bir fil beş adamı kovalıyor. bir kadın tarlada doğuruyor.bir kadın hastanede doğuramıyor...

hey pazartesi!övünebilirsin,isminle değil; yukarıda saydıklarımla. sen istanbul'da mart içinde bir pazartesi olarak değil ama. amerika'ya daha şimdi giriyorsun.japonya ötelerinde, büyük okyanusun bir yerinde az sonra sen bir salısın budala!

ulan pazartesi! sen bir tarafta pazar, bir tarafta salısın; serseri herif! ne diye istanbul'da bize "pazartesiyim" diye kafa tutarsın.elimde olsa tutarım seni şu saniyede; bakarım sonra dünya yüzüne: bir çocuğun yalnız kafası çıkmıştır, bir adam durmadan son nefesinde.

bir kadın hep o sarılma anındadır, bir parmak kalkmış daktilonun başında bekliyor.hep seni bekliyorlar geçsin gitsin diye, köpek! giden bir araba durmayacağına göre ne yapar acaba? bırak bizim tüneli, bir uçağı düşün; duramaz, ehh gidemez de... köpek hep mi havlayacak? hani buna havlamak da denmez. tavuk yumurtayı yumurtlamayacak, ben ben ben ben ben...."

...

suç ve ceza

2009-10-16T16:10:00.002+03:00

...

"olabildiğince ayrımsanmamaya, göze çarpmamaya çalışmalıyım... ayrıntılar çok önemli! ayrıntılar mahveder her zaman herşeyi..."

".. her insanın, başkalarının kendine acıyabilecekleri bir yanı olmalı!"

"birden hızla eğildi, yere kapanarak kızın ayaklarını öpmeye başladı. sonya bir deliden kaçar gibi, korkuyla ondan uzaklaştı geri çekildi.. gerçekten de delirmiş gibi bakıyordu raskalnikov.

-ne yapıyorsunuz? -diye mırıldandı. sonya, yüzü bembeyazdı, yüreği sıkışıyordu. -ne yapıyorsunuz böyle? benim gibi birinin önünde!..

raskalnikov hemen kalktı, pencereye doğru yürüdü, yabanıl bir sesle:

-ben senin önünde değil, insanlığın çektiği acıların önünde eğildim, -dedi."

"daha ilk kez gördüğü birini allayıp pullamak, utandıracak kadar göklere çıkarmak; onda övgüye neden olacak binbir erdem bulmak, biraz sonra da bu erdemlerin varlığına büyük bir içtenlikle ve gerçekten inanmak, ama sonra birdenbire düş kırıklığına uğrayarak, her şeye tükürmek, övüp göklere çıkardığı, neredeyse tapacak gibi olduğu adamı yerden yere çalmak onda huy halini almıştı. şakacı, neşeli, barışçıl bir yaradılışı vardı, ama aralıksız uğradığı başarısızlıklar, mutsuzluklar çektiği acılar yüzünden, herkesin barış ve neşe içinde yaşaması, başka bir biçimde yaşamaya cesaret edememesi için öylesine taşkın bir istek duymaya başlamıştı ki, hayatta karşılaştığı küçücük bir uyumsuzluk, uğradığı küçücük bir başarısızlık onu çileden çıkarıyor, onca parlak umutlardan ve güzel düşlerden sonra, kaderine lânet okumaya, eline geçeni yerlere çalmaya, başını duvarlara vurmaya başlıyordu. "

...

tutunamayanlar

2009-10-10T22:01:00.001+03:00

...

"bat dünya bat iki gözün kör olsun da piyango bileti sat"

turgut özben

"sen birden çökeceksin selim. çünkü neden? çünkü için boş senin. birden, kollarımın arasında için boşalacak; birden üçüncü boyutunu kaybedip bir düzlem olacaksın ve ben de seni duvarda bir çiviye asacağım.

'senin ne işin vardı onlar arasında.. hiç bir işim yoktu.. bu yüzden sevmezlerdi seni işte. bu yüzden aldırmadılar sana. söylesene senin ne işin vardı onlar arasında."

turgut özben

"düşünmek için kendime bir daire tutsam... içinde düşünmeye engel olacak eşyalardan hiçbiri bulunmayacak küçük bir daire. kapıdan girer girmez ayakkabılarımı çıkarıp düşünme terliklerimi giyiyorum.

(...)

orada ne düşüneceğim? kim bilir? oraya gitmeden belli olmaz.ne düşüneceğimi düşünürüm.”

turgut özben

'' ben karagöz filan değilim. herkes birikmiş bizi seyrediyor. dağılın! kukla oynatmıyoruz burada. acı çekiyoruz. kapı kapı dolaşıp dileniyoruz."

turgut özben

"acıyı anlatmak istiyorum.yeni bir dil yaratmak istiyorum.beni kendime anlatacak bir dil."

turgut özben

"...hepsinin eli, ayağı, başı var, selim gibi. ne olur bu el, ayak, baş bir araya gelse de sadece bir tanecik selim ışık çıkarsalar aralarından; ne olur bir tane selim olsa. elimi sallar çağırırım: koca budala derim, nereye gidiyorsun gene dalgın dalgın?..."

turgut özben

"demek sen aşkı, sinüs kosünüse çok görüyorsun. soyut aşk kavramı sende henüz gelişmemiş. sen ve senin gibiler, ancak beş elmayla on elmayı toplayabilen basit insanlarsanız. elle tutulan şeylerle düşünebilir, elle tutulan şeyleri sevebilirsiniz yalnız. siz a ve b'den değil, üç erkek ve beş kadından anlarsınız ancak."

turgut özben

''çiçeklerden papatyayı insanlardan selim'i beğeniyorum.''

turgut özben

"hepinizi mahkemeye vereceğim, süründüreceğim hepinizi. kendim de sürüneceğim. daha beter olacağım..."

turgut özben

“gözüm kararıyor olric! elimden bir kaza çıkacak.ben selim’e benzemem, yanlış adam seçtiler beni bu işe memur etmekle. ben özel teşebbüsüm olric! "

turgut özben

"selim’in ölümüyle ilgili bir araştırma için memur yaptılar beni. aylardır belgeler peşinden koşup duruyorum.
anlıyor musun olric?"

turgut özben

"selim’i de yanımıza alacağız. bu nasıl sağlanacak efendimiz? bu kadar işi başardıktan sonra bunun lafı mı olur olric?selim kör taklidi yapacak olric.onu kullanacağız olric. akşamüstü işimiz bitince bir çeşmenin yanında çömelip paraları sayacağız. bat dünya bat diyeceğiz! çok güleceğiz olric.elaleme rezil olacağız... ”

turgut özben

"...beni yıkın artık günseli derdi üstünüze çökmeden yıkın beni yerime cam mozaik cepheli bir apartman yaptırırsınız size iki daire on bin lira da para verirler geçinir gidersiniz çok beklemeyin sonra üstümden yol geçirirler belediyeden metelik alamazsınız fena mı iki daire birinde oturursunuz birini kiraya verirsiniz üst katımda oturun alt katımı kiraya verin sağlığımda bir işe yaramadım hiç olmazsa enkazımdan birşeyler kazanırsınız eski ahşap bir ev olmak hoşuma giderdi yıkıcıya veririsiniz kalıntılarımı derdi oradan da birkaç kuruş geçer elinize adamlar gelirler kapılarımı camlarımı tahtalarımı birer birer sökerler tuğlalarım bile işe yarar işe yaramayan kısımlarımı da bir kamyona koyar götürürler o kısımlarım bile bir işe yarar bir çukuru doldurur sonra bir dozer gelir bir düzeltir al sana yeni bir arsa sağlığımda iyi kötü tarafalarımı yıkıcıların yaptığı gibi ayıklayabilseydim belki içimde oturulabilirdi fakat masrafa değmez hangi tarafımı tamir ettireceksiniz yıkıp yeniden yapmak daha ucuza gelir bununla birlikte hanımefendiciğim bende oturmanızdan çok memnundum müddei hayatımda nice baharlar gördüm en güzeli geçen bahardı seninle geçirdiğim bahar yaşamanın tabiat içinde meydana gelen bir olay olduğunu bana yeşil rengin gözünüzdeki yansımaları haber verdi..."

selim ışık

"nasıl yaşadım onyıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım. kimse de uyarmadı beni.işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım. "

selim ışık

''her yeni tanıştığım insandan tanışır tanışmaz neler bekledim o daha adımı öğrenmeden ben onunla ilgili hayaller kurdum ümit etmeye başladım hemen ve o insan yanımdan bir dakika bile ayrılınca ben öyle yerlere varmıştım ki hayalimde bu ayrılmayı bir ihanet saydım gücendim hayır benimle başa çıkılmaz beni bırak günseli...''

selim ışık

" nasıl ezberlenir allah'ım
arapça dua eden insanin latince kemikleri ? "

selim ışık

"başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. ben, kurşunkalem silgisiydim. azaldığımla kaldım."

selim ışık

"hiç olmazsa mezar taşına yazın: burada, insanlara başka türlü hayran olan biri yatıyor."

selim ışık

"neymiş efendim? hiçbir işin sonunu getirmemişim. siz başlamayı bile göze alamadınız. benimle içinizden gelerek hangi yaşantıma katıldınız? benimle yaşanmazmış. ne biliyorsunuz? ben bile kendimle yaşayamamışım."

selim ışık

"ne kadar acıyorum kendime; bu yüzden başkalarına acımaya fırsat bulamıyorum. bütün acımalarımı kendime harcadım. dilencilerden kaçıyorum. biri yüzüme bakıp acıklı şeyler söyleyecek diye titriyorum. insanlık dışı oldum. yüzümü yerden kaldıramıyorum. bu yüzden tutunamayanlar arasında hakettiğim yeri alamıyorum"

selim ışık

"yeni bir dilbilgisi kitabı çıktı mı bugünlerde? öznenin, yüklemin filan başka bir düzen içinde yerleştirilmesini sağlayarak beni istediğim anlama kavuşturucak böyle bir kitap. ne diyorlarsa, yalnız onu demek isteyenler için geliştirilmiş düşünce ve ifade kuralları ne zaman bulunacak?"

selim ışık

"beni dinlemeyeceksiniz biliyorum, beni unutacaksınız, geriye kuru bir gürültü kalacak benden, anlaşılmaz sesler çıkardı ortalığı toza boğdu gitti, diyeceksiniz. bir bahar temizliği yapacaksınız arkamdan, üzerinize sinmiş etkilerimi havalandıracaksınız, odaya dolan bunaltıcı havamı değiştirmek için pencereleri açacaksınız"

selim ışık

...

şehrin aynaları

2009-10-09T14:16:00.001+03:00

...

".. ve geçmişi sıla belleyenler ömür boyu gurbette yaşamaya mahkum olduklarına göre, ya hafızayı hatıralardan uzaklaştırmak lazımdı, ya da hatıraları ait oldukları zamandan. aksi takdirde acıtırdı geçmiş; boş yere yaralanırdı insan..."

"..ve kuvvetle hissediyordu birken iki olabilenin, iki iken sıfır olabileceğini..."

"bir mektup ne kadar cefa çektirebilirdi ki insana? altı üstü her mektup selâmla başlar, hatır sorarak devam eder ve iyi dileklerle, temennilerle sona ererdi. demek ki cefayı çektiren mektubun başı ya da sonu değil, tam orta yeriydi. bir arpa yolu boy mektubun başı ya sonu değil tam orta yeriydi. bir arpa boyu yol, "merhaba" ile "elveda" arasında... başı sonu belli bir hikayede müphem bir ara..."

...

mülksüzler

2009-09-30T23:47:00.001+03:00

...

"bütün olmak parça olmaktır
gerçek yolculuk geri dönüştür"

...

narla incire gazel

2009-09-03T16:57:00.001+03:00

...

"Seni, lavanta kokulu bir sabunda; bir kavun diliminde, açık, uçuk gümüş rengi bir çorapta; bir yasemin dalında; adını bilmediğim, bilmemekten utanç duyduğum halde öğrenmek istemediğim
tek bildiğim, görünüşüne bakılırsa tatulayla bir hısımlığı olması gerektiği sabun kokulu, el büyüklüğünde, fildişi rengi bir çiçeğin açışında; yıkık kemerlerde uyuklayan kedilerde; gecenin soğumuş kumunu döven, patlayan dalgaların sesinde; günün ilk ağartısında —karanlık saatler boyunca dağıtıp durduğun yatağında sabahın serinliği çıplaklığına işlemeğe başlarken— uyanmaksızın, omuzlarına doğru çektiğin, örtündüğün bir çarşafın ılık, ak mutluluğunda bulacağım; dirim içimden çekilesiye...

Kokularım, seslerim, görüntülerim, anılarımsın sen benim. Dokunduğum, okşadığım, en gizli tadını tattığımsın. Kahvaltının üçüncü çayı bittiğinde 'Uyanamadın mı daha?' dediğim zaman 'Ne gereği var?' diyen ilk insansın bana. ''

...

"yabancının, hele birşeylerden kaçmışının büyülü bir parçalanmışlığı vardır."

...

gülziya

2009-09-03T16:28:00.002+03:00

...

“damarlarımı kuşatan duvarlarının ardında, beyaz geceli uykularımdan kalmış çarşaflara sarıp bir gülü kurutur gibi seni bırakıp unutabilirim de.... nasıl olsa anonim yaşanıyor artık aşklar....”

“bütün sokaklar tek bir sokağa çıkmak içindir ve bütün aşklar bir ve tek olan
o aşkı hatırlamak içindir...”

...

aylak adam

2009-08-15T09:02:00.002+03:00

...

"bunca lüzumsuz eşya vardı da, neden en gereken, bir sigara küllüğü yoktu. kadınlar da böyleydi. dünyada gereğinden çok kadın vardı ama, yalnız bir teki yoktu."

“yoksa her şey ben olmadığım zaman,
benim olmadığım yerlerde mi oluyordu?”

...

kara kitap

2009-08-14T20:35:00.004+03:00

...

"ses, varlık ile yokluk arasındaki ayrım çizgisiydi. gayb âleminden maddi âleme geçip elle dokunulabilir olan her şeyin çıkartacağı bir ses vardır çünkü; 'en sessiz' nesneleri bile birbirine çarpmak bunu anlamaya yeterdi. sesin en gelişmiş şekli ise tabii ki 'söz'dü, 'kelâm' denen yüce şeydi, 'kelime' denen sihirdi ve o da harflerden oluşuyordu. varlığın özü, allah'ın yeryüzünde görünüşü demek olan harfleri ise insan yüzünden apaçık seçmek mümkündü."

"...çünkü bir başkasının belleğini ağır ağır edinmekten başka neydi ki okumak?"

...

gölgesizler

2009-08-01T23:25:00.003+03:00

...

"belki de iki yüzlü bir pencereydi benim gördüğüm; ondan geçen bakışın hangi taraftan geldiği hem görenin hem de görülenin yaşadığı duygulara bağlıydı.üstelik ona ille içeriden ya da dışarıdan bakılacak diye kesin bir kural da yoktu, göz yetiyorsa aynı anda iki taraftan da bakılabilirdi. hiç kuşkusuz bu durumda kendisiyle karşılaşırdı insan; görse görse, bir pencereden eğilip bakan kendisini görürdü düş kadar yakın bir uzaklıktan...ola ki şaşırırdı önce; bir yanıyla, yüz yüze geldiği insanın kendisi olduğuna inanmak istemezdi.

peki, ya pencerenin karşı tarafındaki; o inanır mıydı aslında kendisinin öteki olduğuna?"

...

"düşünce insanın içine düşünce, yolun yarısı tamam. yani varılır bir yere, önceki noktada değilsindir artık ve dönemezsin. dönsen de , eksik..."

...

"o zaman anlamış bütün gerçeği; ne yürüyormuş, ne duruyor. yürüyorum dediği, durmanın ta kendisiymiş. düş gibi bir şey yani... koşarsın koşarsın da varmazsın hani; içindeki umut, varamadığın kadar büyür. sen bakarsın ışıtıyla. ileriye uzanırsın (uzanmak istiyorsun yalnızca), uzandıkça da kolların uzar babam uzar... gene de boşluğu avuçlarsın hep; düşünü düş yapan boşluğu..."

...

buzul çağının virüsü

2009-08-01T22:36:00.002+03:00

...

"duyuyor musun oğuz atay! çınar elli, kızdı mı kezzap gibi bakan, oysa iri çağla gözlü, kapılardan sığmaz güzel adamım! o zamanlar, pek ayırdında değildin sanırım,'tutunamadığının'
'sabahları kalktı erken/ piyano çaldı derken! çok karışık, pek muazzam mes'ele/ apışır allâme-i riyâzi newton bile!' canımların, katılırdı gülmekten. oturduğun salıncaklı koltuk yıllardır soğumadı ne vardı büyütecek beynini o kadar? suçlusun! "

...